Editorial

Gardhi i policëve tek News si qershia mbi tortën europiane të regjimit

Gardhi i policëve tek News si qershia mbi tortën europiane të

Klodian Tomorri

Kur Edi Rama lëshoi papritur rruspat në Theth, kishte nga ata që me naivitet besuan se mandati i katërt do ta fuste më në fund Shqipërinë në shinat e një shteti ligjor. Si për ta përforcuar më shumë idenë e gënjeshtërt të shteti ku këtej e tutje do të sundojë vetëm ligji, pas fadromave të Thethit erdhën ato të Tiranës.

Këtë herë paligjshmëria shfaqej në tendat e bizësit, të cilat kishin zënë hapësirën publike duke sfiduar jo vetëm ambicien por edhe të ardhmen e një shteti që po bëhej gati të hynte në Bashkimin Europian.

Ndonëse aksioni i tendave u njollos nga selektiviteti, kjo nuk e cënonte aspak qëllimin e vërtetë të Teatrit me shumë akte. Dhe sigurisht ky nuk ishte instalimi i shtetit ligjor, por instalimi i diçkaje tjetër, e cila do të bëhej pak më e qartë në aksionin e radhës.

Pas tendave, regjisori kishte vënë në radhë Kodin e ri Penal. Drafti kopil me 900 e ca nene, të cilit nuk i gjendet babai, përveç një loloje që del e deliron publikisht si njeriu më i ndershëm i Shqipërisë, me shumë gjasa nuk ka për t'u miratuar kurrë.

Sepse regjisori apo më saktë regjimi nuk e ka patur asnjëherë qëllimin e miratimit të një Kodi modern që do të rregullonte sjelljen e shoqërisë në Shqipërinë e re Europiaë. Qëlllimi i vërtetë i tij ishte instalimi i frikës.

Dhe sikur tre provat e njëpasnjëshme të rruspave dhe Kodit të mos mjaftojnë, këtë të Diel shqiptarëve iu servir e katërta. Që në orët e para të mëngjesit, dhjetra policë u lëshuan në redaksinë e News 24 duke rrethuar televizionin si dhe duke ndëprerë në mënyra brutale sinjalin e transmetimit.

Gardhet e policëve në redaksinë e një televizioni janë pamje që Shqipëria për herë të fundit i ka parë në vitet e largëta të shekullit të kaluar. Por ndërsa suflerët e regjimit tashmë do të tjerrin me zell në publik tezën e Irfanit të Tmerrshëm, që nuk paguan taksat dhe që ka zaptuar pronën publike, kjo është gjëja më e parëndësishme e të gjithës.

News 24 nuk u godit se Rama ka konflikt me Irfan Hysenbelliun apo se qeverisë, që ndan Shqipërinë përditë tek klientët e saj, i dhimbset prona publike dhe një ndërtesë e rrënuar diku në Shkozë. Irfani pati thjesht fatin e keq që e caktuan të ishte dëmi anësor i një operacioni shumë më të madh se ai. Ky është instalimi i frikës, që nisi në Theth dhe kulmoi në redaksinë e Newsit.

Por nëse qëllimi është instalimi i frikës, e vërteta që ai zbulon është shumë më tragjike se kaq. Gardhi i uniformave në dyert e një mediaje është demaskimi më flagrant i një prej talljeve më të mëdha publike në historinë e shtetit shqiptar. Ky është premtimi se Shqipëria do të hyjë në Bashkimin Europian brenda vitit 2029.

A country that attacks the media so openly has no chance of joining Europe in the foreseeable future. Because what happened today with SS24 went beyond the Erdogan model.

With Erdogan, we were up to the ABC version, that opposing media are bought by the regime's crutches. This News brings Albania closer to Putinism. And believing that Albania will join the EU within 2029 is the same as believing that Russia will join a year later.

Edi Rama himself is clear that the EU has no membership plan for Albania. And even if it really did, that plan would have finally fallen apart this Sunday. But the story of membership was born as a promise to fill the emptiness of governance and to balance the closing of Edi Rama's door in Washington. These were the reasons that forced Edi Rama to become a Eurocrat out of boredom after 30 years in politics.

This is the great truth that the actions with riot police and crowds of police at the beginning of the fourth term reveal to us. And all those who naturally ask the question of why Edi Rama needs to instill fear, when he has unlimited power, have the answer in another question. But why did he need 83 terms?

There is nothing strange in all this because this is the natural course of regimes. Just as the prestidigitators need to electrify the crowd, regimes also need the police and the police. Of course, also for the empty promises of Mrs. Marta Kos.

Editorial