Edhe Shqipëria prodhon verë cilësore. Këtë e bën në Berat, një vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, me Kantinën e Verës Çobo, e cila sot përfaqëson një nga rastet më domethënëse të ringjalljes së prodhimit bashkëkohor të verës në Shqipëri.
Vera e kantinës është E Kuqja e Beratit, një verë e kuqe intensive e bërë nga rrushi Vlosh, një varietet jashtëzakonisht i rrallë që rritet ekskluzivisht në këtë zonë. Rrushi puls prodhon markën Shendevere, një verë të gazuar me metodë klasike me një profil të freskët dhe të gjallë.
Krahas këtyre, E Bardha e Beratit është një karakteristikë e zonës, ndërsa Kashmeri, një përzierje e Cabernet Sauvignon, Shesh dhe Merlot, ofron një pamje më ndërkombëtare.
Berati, një vend i varieteteve vendase të rrushit
Në Berat, shtrihen 38 hektarë vreshta kryesisht vendase të Kantinës Çobo: Vlosh, Puls, Shesh i Zi dhe Shesh i Bardhë, të tarracuara midis 50 dhe 350 metrave mbi nivelin e detit, në një zonë ku flladi i detit dhe rrymat e malit Tomorr favorizojnë ndryshimet e temperaturës dhe pjekjen e ngadaltë të rrushit, duke dhënë shije aromatike të dallueshme dhe të dallueshme.
Vlosh: 9 hektarë vreshta të tarracuara, afërsisht 20,000 bimë, rreth 30 km larg detit, një varietet rrushi shumë i rrallë, i prodhuar si një varietet i vetëm dhe ekskluzivisht nga familja Çobo.
Puls: vreshta të tarracuara me lartësi që variojnë nga 50-60 deri në 350-400 metra mbi nivelin e detit.
Shesh i Zi: Vreshtaria e parë historike e vreshtarisë, 1 hektar e mbjellë në vitet 1992/93.
Kashmer: E mbjellë në shtator të vitit 2000. Tokat karakterizohen pjesërisht nga shtufe, një matricë gëlqerore-argjilore tipike e zonës që kontribuon në strukturën dhe mineralitetin e verërave.
Çobo, rilindja pas regjimit komunist
Familja Çobo kishte prodhuar verë që nga dekadat e para të shekullit të 20-të në kodrat që rrethojnë qytetin. Gjatë regjimit komunist, prodhimi privat u ndalua dhe biznesi u pezullua.
Në fillim të viteve 1990, Enis Çobo, së bashku me djemtë e tij Petrit dhe Muharrem, e rindërtuan vreshtarinë me qëllim rikuperimin e varieteteve vendase të rrushit dhe rindërtimin e një kulture lokale të verës bazuar në cilësi, identitet dhe vazhdimësi familjare.
Që nga viti 1998, Muharrem dhe Petrit Çobo i janë përkushtuar ekskluzivisht zhvillimit të kompanisë, duke udhëhequr investimet, rritjen dhe pozicionimin e saj. Kantina Çobo sot eksporton në Itali, Belgjikë, Zvicër, Gjermani, Kanada, Brazil dhe Shtetet e Bashkuara.
Në vitet e fundit, Shqipëria ka qenë duke ringjallur vreshtarinë e saj pas një periudhe të gjatë izolimi që kishte fragmentuar historinë e saj të prodhimit. Kantina Çobo përfaqëson një nga rastet më emblematike të kësaj ringjalljeje të prodhimit të verës.
Italia a Tavola
Editorial
